De eerste manier is kapitaalvernietiging. De levensduur van kolencentrales is 40 tot 60 jaar. Er worden nog volop nieuwe gebouwd in Afrika en Azie. Als wereldwijd vanaf nu geen toestemming meer gegeven wordt voor nieuwe kolencentrales, dan sluit de laatste rond het jaar 2090. De wereld warmt dan meer dan 2,0 graden Celsius op [4]. Die kolencentrales kunnen natuurlijk voortijdig gesloten worden, maar de investeerders zullen vele miljarden compensatie eisen als ze er niet in slagen sluitingen tegen te houden. Een vergelijkbaar argument geldt voor verkeer en vervoer: Vliegtuigen en schepen hebben een levensduur van 30 jaar. Hetzelfde geld voor huizen en gebouwen. Het is makkelijk om nieuwbouw koolstof-arm of zelfs koolstof-vrij te maken. Bestaande woningen en kantoren is een ander verhaal. 2050 is veel dichterbij dan het lijkt.
De tweede manier om de Parijse doelstellingen te halen is om CO₂ uit de atmosfeer te halen. Dit is technisch mogelijk—planten doen het al bijna 3,5 miljard jaar—maar moeilijk voorstelbaar. Koolzuurgas heeft een lage dichtheid. Het vervoeren van al dat gas naar plaatsen waar het veilig opgeslagen kan worden benodigt een groot transportnetwerk [5]. Een oppervlakte ten minste ter grootte van India is nodig voor de bomen en planten die de CO₂ opnemen [6]. Als chemische in plaats van biologische processen gebruikt worden dan is het landgebruik aanzienlijk kleiner en strijdt niet met de voedselvoorziening, maar de kosten en het energieverbruik zijn groter [7]. Schattingen voor de jaarlijkse overheidssteun lopen uiteen van 1 (vergelijkbaar met de uitgaven voor defensie) tot 10% (volksgezondheid) van het Bruto Nationaal Product [8]. Herstructuring van de inkomsten en uitgaven van de overheid is mogelijk. Het is moeilijker verkiezingen te winnen met zo’n programma.
Dit antwoord legt de nadruk op de kosten van klimaatmaatregelen. De conclusie is dat deze kosten leiden tot minder inkomen dat beschikbaar is voor consumptiegoederen, en dus tot lagere groei. Dit is een ‘eerlijk verhaal’: klimaatveranderingen beperken kost geld. Toch denk ik dat het niet een antwoord is waar de burger veel aan heeft. Het precieze inkomen is minder belangrijk dan economen het maken. Belangrijker is dat mensen hun mogelijkheden kunnen ontwikkelen en daarvoor gewaardeerd worden. En dat geeft economische groei. Dat probeer ik duidelijk te maken in mijn antwoord.
Als we de effecten van klimaatverandering op economische groei meenemen, is het juist nodig om klimaatverandering te beperken om economische groei te behouden. Recente studies laten namelijk zien dat de effecten van klimaatverandering op economische groei op de lange termijn groter zijn dan de effecten van het tegengaan van klimaatverandering op economische groei. Dit antwoord houdt onterecht geen rekening met de economische gevolgen van klimaatverandering op economische groei en komt daardoor uit op een andere conclusie.
